เคยคิดว่าจะไม่กลับมาอัพที่นี่อีกแล้ว
แต่เพราะไม่ได้อัพที่นี่มานานคิดว่าคงไม่มีใครเข้ามาอ่าน
.......................
คิดถึงเพื่อนที่สุดในโลก
เพื่อนจริงๆอ่ะ เพื่อนในมหาลัยก็ดี นิสัยดีทุกคนเลย
แต่ว่า มันก็ไม่ใช่นิ่น่า นิสัยก็เข้ากันไม่ได้ ว๊า~ เสียดาย
ทะเลาะกานเพราะความไม่เข้าใจ
เกลียดการมีแฟน คงไม่มีอีกแล้ว ทำไมมีแฟนแล้วมีเพื่อนไม่ได้
ทามมายต้องคิดว่ากุมีแฟนแล้วกุทิ้งเพื่อน เปล่าซะหน่อย
โทรไปก็ว่ากุ โทรมาก็คุยนิน่า ทามมายต้องว่ากุด้วยไม่เข้าใจ
ที่ไปไหนไม่ได้ ก็มีงานต้องทาม ถ้าไม่ทามงานกุคงไปแล้ว
คิดว่าไม่คิดถึงรึไง?
...................................
แต่ว่า ก็นั้นแหละนะ เราก็ไม่รุว่ากุอยู่กลุ่มเมิงจริงๆรึเปล่า
พวกเมิงก็มีกาน 6 คน มีชื่ออารายกานนานแล้ว
แต่พอกุเข้าปี 1 กุถึงมาอยู่กะพวกเมิง ทั้งที่ความจริงตอนม.ต้นก่อนแยกย้ายกานไปมันก็แยกกันไปแบบเสื่อมๆ
ไม่รุว่ามันเป็นยังไงแต่ใจกุก็คิดว่าพวกเมิงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดแล้ว
แต่ว่าตอนนี้หลังจากห่างกานไปนานแล้วมากๆ
มันก็เหมือนมีความแตกต่างมากมายที่กุก็บอกไม่ถูกเหมือนกานว่ะ
กุเองก็เครียดนะเว้ย จาให้ทามไงมันถึงเหมือนเดิม
มันไม่ใช่อีกแล้ว กุออกจากวงจรพวกเมิงมานาน กุขอโทษ
แต่พอเริ่มเดิน กุก็แค่คิดว่าบางทีเดินคนเดียวก็อาจไม่เหงาเกินทนหรอก
มันอยู่คนเดียวได้ แต่ไม่ตลอดไป กุทามไงได้มั้งว่ะ
..............อึดอัดบอกไม่ถูก.........
......................................
ย้ายไปอยู่ด้วยแล้วนะ ที่ย้ายเข้าไปเพราะมีเพื่อนอยู่แต่ไม่มีอารายดีขึ้นซักนิด
ยิ่งรับรู้ ยิ่งเจ็บ
เลือกอยู่ห่างๆ ไม่รับรู้ แล้วไม่เจ็บ คงดีกว่า
........................................
..................................
......................
*เหงาจัง อยากมีเพื่อน*